Yadā surāghaṭaṁ pitvā, makkhikā gaṇacāriṇī; Aṅgāre vāsaṁ kappeyyuṁ, atha nūna tadā siyā. Yadā bimboṭṭhasampanno, gadrabho sumukho siyā; Kusalo naccagītassa, atha nūna tadā siyā. Yadā kākā ulūkā ca, mantayeyyuṁ rahogatā; Aññamaññaṁ pihayeyyuṁ, atha nūna tadā siyā. Yadā muḷāla pattānaṁ, chattaṁ thirataraṁ siyā; Vassassa paṭighātāya, atha nūna tadā siyā. Yadā kulako sakuṇo, pabbataṁ gandhamādanaṁ; Tuṇḍenādāya gaccheyya, atha nūna tadā siyā. Yadā sāmuddikaṁ nāvaṁ, sayantaṁ savaṭākaraṁ; Ceṭo ādāya gaccheyya, atha nūna tadā siyā”ti. Aṭṭhānajātakaṁ navamaṁ. Aṭṭhakanipāta Kaccānivagga

10. Dīpijātaka

“Khamanīyaṁ yāpanīyaṁ, kacci mātula te sukhaṁ; Sukhaṁ te ammā avaca, sukhakāmāva te mayaṁ”. “Naṅguṭṭhaṁ me avakkamma, Heṭhayitvāna eḷike; Sājja mātulavādena, Muñcitabbā nu maññasi”. “Puratthāmukho nisinnosi, Ahaṁ te mukhamāgatā; Pacchato tuyhaṁ naṅguṭṭhaṁ, Kathaṁ khvāhaṁ avakkamiṁ”.