ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๐๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Kiṁ nu ummattarūpova, kevalaṁ dvārakaṁ imaṁ; Saso sasoti lapasi, ko nu te sasamāhari”. “Sovaṇṇamayaṁ maṇīmayaṁ, Lohamayaṁ atha rūpiyāmayaṁ; Saṅkhasilāpavāḷamayaṁ, Kārayissāmi te sasaṁ”. “Santi aññepi sasakā, araññe vanagocarā; Tepi te ānayissāmi, kīdisaṁ sasamicchasi”. “Na cāhamete icchāmi, ye sasā pathavissitā; Candato sasamicchāmi, taṁ me ohara kesava”. “So nūna madhuraṁ ñāti, jīvitaṁ vijahissasi; Apatthiyaṁ yo patthayasi, candato sasamicchasi”. “Evañce kaṇha jānāsi, yadaññamanusāsasi; Kasmā pure mataṁ puttaṁ, ajjāpi manusocasi”. “Yaṁ na labbhā manussena, amanussena vā puna; Jāto me mā marī putto, kuto labbhā alabbhiyaṁ. Na mantā mūlabhesajjā, osadhehi dhanena vā; Sakkā ānayituṁ kaṇha, yaṁ petamanusocasi”. “Yassa etādisā assu, amaccā purisapaṇḍitā; Yathā nijjhāpaye ajja, ghaṭo purisapaṇḍito. Ādittaṁ vata maṁ santaṁ, ghatasittaṁva pāvakaṁ; Vārinā viya osiñcaṁ, sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้