“Mahesī surucino bhariyā, Ānītā paṭhamaṁ ahaṁ; Dasa vassasahassāni, Yaṁ maṁ surucimānayi. Sāhaṁ brāhmaṇa rājānaṁ, vedehaṁ mithilaggahaṁ; Nābhijānāmi kāyena, vācāya uda cetasā; Suruciṁ atimaññittha, āvi vā yadi vā raho. Etena saccavajjena, putto uppajjataṁ ise; Musā me bhaṇamānāya, muddhā phalatu sattadhā. Bhattu mama sassu mātā, pitā cāpi ca sassuro; Te maṁ brahme vinetāro, yāva aṭṭhaṁsu jīvitaṁ. Sāhaṁ ahiṁsāratinī, kāmasā dhammacārinī; Sakkaccaṁ te upaṭṭhāsiṁ, rattindivamatanditā. Etena saccavajjena, putto uppajjataṁ ise; Musā me bhaṇamānāya, muddhā phalatu sattadhā. Soḷasitthisahassāni, sahabhariyāni brāhmaṇa; Tāsu issā vā kodho vā, nāhu mayhaṁ kudācanaṁ. Hitena tāsaṁ nandāmi, na ca me kāci appiyā; Attānaṁvānukampāmi, sadā sabbā sapattiyo. Etena saccavajjena, putto uppajjataṁ ise; Musā me bhaṇamānāya, muddhā phalatu sattadhā.