“Esā kho pamadā deva, khiḍḍā esā anappikā; Sace tvaṁ kāme bhuñjeyya, bhiyyo bhiyyo chādeyyu taṁ”. “Iṅgha āgacchatorena, avidūramhi gāyatu; Assamassa samīpamhi, santike mayhaṁ gāyatu”. Tirokuṭṭamhi gāyitvā, jhānāgāramhi pāvisi; Bandhi naṁ anupubbena, āraññamiva kuñjaraṁ. Tassa kāmarasaṁ ñatvā, issādhammo ajāyatha; “Ahameva kāme bhuñjeyyaṁ, mā añño puriso ahu”. Tato asiṁ gahetvāna, purise hantuṁ upakkami; “Ahameveko bhuñjissaṁ, mā añño puriso siyā”. Tato jānapadā sabbe, vikkandiṁsu samāgatā; “Putto tyāyaṁ mahārāja, janaṁ heṭhetyadūsakaṁ”. Tañca rājā vivāhesi, samhā raṭṭhā ca khattiyo; “Yāvatā vijitaṁ mayhaṁ, na te vatthabba tāvade”. Tato so bhariyamādāya, samuddaṁ upasaṅkami; Paṇṇasālaṁ karitvāna, vanamuñchāya pāvisi. Athettha isi māgacchi, samuddaṁ uparūpari; So tassa gehaṁ pāvekkhi, bhattakāle upaṭṭhite. Tañca bhariyā palobhesi, passa yāva sudāruṇaṁ; Cuto so brahmacariyamhā, iddhiyā parihāyatha.