Apaṇḍarā lohitantā, jiñjūkaphalasannibhā; Āyatā ca visālā ca, nettā tava sudassanā. Nātidīghā susammaṭṭhā, kanakabyā samocitā; Uttamaṅgaruhā tuyhaṁ, kesā candanagandhikā. Yāvatā kasigorakkhā, vāṇijānaṁ ca yā gati; Isīnañca parakkantaṁ, saññatānaṁ tapassinaṁ. Na te samasamaṁ passe, asmiṁ pathavimaṇḍale; Ko vā tvaṁ kassa vā putto, kathaṁ jānemu taṁ mayaṁ”. “Na pañhakālo bhaddante, kassapevaṁ gate sati; Ehi samma ramissāma, ubho asmākamassame; Ehi taṁ upagūhissaṁ, ratīnaṁ kusalo bhava”. Idaṁ vatvāna pakkāmi, accharā kāmavaṇṇinī; Missā missitumicchantī, isisiṅgaṁ alambusā. So ca vegena nikkhamma, Chetvā dandhaparakkamaṁ; Tamuttamāsu veṇīsu, Ajjhappatto parāmasi. Tamudāvatta kalyāṇī, palissaji susobhanā; Cavitamhi brahmacariyā, yathā taṁ atha tositā. Manasā agamā indaṁ, vasantaṁ nandane vane; Tassā saṅkappamaññāya, maghavā devakuñjaro. Pallaṅkaṁ pahiṇī khippaṁ, sovaṇṇaṁ sopavāhanaṁ; Sauttaracchadapaññāsaṁ, sahassapaṭiyatthataṁ.