ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๙๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Sādhu khosi anuppatto, āvāsaṁ vasavattinaṁ; Vasa devesu rājīsi, sabbakāmasamiddhisu; Tāvatiṁsesu devesu, bhuñja kāme amānuse”. “Ahaṁ pure saggagato ramāmi, Naccehi gītehi ca vāditehi; So dāni ajja na ramāmi sagge, Āyuṁ nu khīṇo maraṇaṁ nu santike; Udāhu mūḷhosmi janindaseṭṭha”. “Na tāyu khīṇaṁ maraṇañca dūre, Na cāpi mūḷho naravīraseṭṭha; Tuyhañca puññāni parittakāni, Yesaṁ vipākaṁ idha vedayittho. Vasa devānubhāvena, rājaseṭṭha disampati; Tāvatiṁsesu devesu, bhuñja kāme amānuse”. “Yathā yācitakaṁ yānaṁ, yathā yācitakaṁ dhanaṁ; Evaṁsampadamevetaṁ, yaṁ parato dānapaccayā. Na cāhametamicchāmi, yaṁ parato dānapaccayā; Sayaṅkatāni puññāni, taṁ me āveṇikaṁ dhanaṁ. Sohaṁ gantvā manussesu, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca; Yaṁ katvā sukhito hoti, na ca pacchānutappati.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้