Imāni tāni khettāni, imaṁ nikkhaṁ sukuṇḍalaṁ; Imā tā haritānūpā, imā najjo savantiyo. Imā tā pokkharaṇī rammā, cakkavākapakūjitā; Mandālakehi sañchannā, padumuppalakehi ca; Yassimāni mamāyiṁsu, kiṁ nu te disataṁ gatā. Tānīdha khettāni so bhūmibhāgo, Teyeva ārāmavanūpacārā; Tameva mayhaṁ janataṁ apassato, Suññaṁva me nārada khāyate disā”. “Diṭṭhā mayā vimānāni, obhāsentā catuddisā; Sammukhā devarājassa, tidasānañca sammukhā. Vutthaṁ me bhavanaṁ dibyaṁ, Bhuttā kāmā amānusā; Tāvatiṁsesu devesu, Sabbakāmasamiddhisu. Sohaṁ etādisaṁ hitvā, puññāyamhi idhāgato; Dhammameva carissāmi, nāhaṁ rajjena atthiko. Adaṇḍāvacaraṁ maggaṁ, sammāsambuddhadesitaṁ; Taṁ maggaṁ paṭipajjissaṁ, yena gacchanti subbatā”ti. Sādhinajātakaṁ ekādasamaṁ. Pakiṇṇakanipāta Sālikedāravagga

12. Dasabrāhmaṇajātaka