Sa lakkhīdhitisampanno, puriso hi mahaggato; Amittānaṁ kāsipati, mūlaṁ aggañca chindati. Sakkopi hi bhūtapati, uṭṭhāne nappamajjati; Sa kalyāṇe dhitiṁ katvā, uṭṭhāne kurute mano. Gandhabbā pitaro devā, sājīvā honti tādino; Uṭṭhāhato appamajjato, anutiṭṭhanti devatā. So appamatto akkuddho, tāta kiccāni kāraya; Vāyamassu ca kiccesu, nālaso vindate sukhaṁ. Tattheva te vattapadā, esāva anusāsanī; Alaṁ mitte sukhāpetuṁ, amittānaṁ dukhāya ca”. “Sakkhisi tvaṁ kuṇḍalini, maññasi khattabandhuni; Rajjaṁ kāretukāmena, kiṁ su kiccaṁ kataṁ varaṁ”. “Dveva tāta padakāni, yattha sabbaṁ patiṭṭhitaṁ; Aladdhassa ca yo lābho, laddhassa cānurakkhaṇā. Amacce tāta jānāhi, dhīre atthassa kovide; Anakkhākitave tāta, asoṇḍe avināsake. Yo ca taṁ tāta rakkheyya, dhanaṁ yañceva te siyā; Sūtova rathaṁ saṅgaṇhe, so te kiccāni kāraye. Susaṅgahitantajano, sayaṁ vittaṁ avekkhiya; Nidhiñca iṇadānañca, na kare parapattiyā.