Taṁ yānaseṭṭhaṁ abhiruyha mātali, Disā imāyo abhinādayittha; Nabhañca selañca vanappatiniñca, Sasāgaraṁ pabyathayittha mediniṁ. Sa khippameva upagamma assamaṁ, Pāvāramekaṁsakato katañjalī; Bahussutaṁ vuddhaṁ vinītavantaṁ, Iccabravī mātali devabrāhmaṇaṁ. “Indassa vākyaṁ nisāmehi kosiya, Dūto ahaṁ pucchati taṁ purindado; ‘Āsāya saddhā siriyā ca kosiya, Hirī sudhaṁ kena malattha hetunā’”. “Andhā sirī maṁ paṭibhāti mātali, Saddhā aniccā pana devasārathi; Āsā visaṁvādikasammatā hi me, Hirī ca ariyamhi guṇe patiṭṭhitā”. “Kumāriyo yācimā gottarakkhitā, Jiṇṇā ca yā yā ca sabhattuitthiyo; Tā chandarāgaṁ purisesu uggataṁ, Hiriyā nivārenti sacittamattano.