ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๕๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Hatthī asse ca yojentu, rathaṁ sannayha sārathi; Ābandhanāni gaṇhātha, pādāsussārayaddhaje; Assamaṁ taṁ gamissāmi, yattha sammati kosiyo”. Tato ca rājā pāyāsi, senāya caturaṅginī; Agamā assamaṁ rammaṁ, yattha sammati kosiyo. “Kassa kādambayo kājo, vehāsaṁ caturaṅgulaṁ; Aṁsaṁ asamphusaṁ eti, udahārāya gacchato”. “Ahaṁ soṇo mahārāja, tāpaso sahitabbato; Bharāmi mātāpitaro, rattindivamatandito. Vane phalañca mūlañca, āharitvā disampati; Posemi mātāpitaro, pubbe katamanussaraṁ”. “Icchāma assamaṁ gantuṁ, yattha sammati kosiyo; Maggaṁ no soṇa akkhāhi, yena gacchemu assamaṁ”. “Ayaṁ ekapadī rāja, yenetaṁ meghasannibhaṁ; Koviḷārehi sañchannaṁ, ettha sammati kosiyo”. Idaṁ vatvāna pakkāmi, taramāno mahāisi; Vehāse antalikkhasmiṁ, anusāsitvāna khattiye. Assamaṁ parimajjitvā, paññāpetvāna āsanaṁ; Paṇṇasālaṁ pavisitvā, pitaraṁ paṭibodhayi. “Ime āyanti rājāno, abhijātā yasassino; Assamā nikkhamitvāna, nisīda tvaṁ mahāise”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้