ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๒๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Tuvaṁ nu seṭṭho tvamanuttarosi, Tvaṁ dhammagutto dhammavidū sumedho; So dhammagutto cirameva jīva, Dhammañca me desaya dhammapāla”. “Tadiṅgha abhipāraka, suṇohi vacanaṁ mama; Dhammaṁ te desayissāmi, sataṁ āsevitaṁ ahaṁ. Sādhu dhammaruci rājā, sādhu paññāṇavā naro; Sādhu mittānamaddubbho, pāpassākaraṇaṁ sukhaṁ. Akkodhanassa vijite, ṭhitadhammassa rājino; Sukhaṁ manussā āsetha, sītacchāyāya saṅghare. Na cāhametaṁ abhirocayāmi, Kammaṁ asamekkhakataṁ asādhu; Ye vāpi ñatvāna sayaṁ karonti, Upamā imā mayhaṁ tuvaṁ suṇohi. Gavañce taramānānaṁ, jimhaṁ gacchati puṅgavo; Sabbā tā jimhaṁ gacchanti, nette jimhaṁ gate sati. Evameva manussesu, yo hoti seṭṭhasammato; So ce adhammaṁ carati, pageva itarā pajā; Sabbaṁ raṭṭhaṁ dukhaṁ seti, rājā ce hoti adhammiko. Gavañce taramānānaṁ, ujuṁ gacchati puṅgavo; Sabbā gāvī ujuṁ yanti, nette ujuṁ gate sati.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้