Hatthārohā anīkaṭṭhā, rathikā pattikārakā; Khippaṁ yānāni yojentu, gacchaṁ puttanivedako. Samāgatā jānapadā, negamā ca samāgatā; Khippaṁ yānāni yojentu, gacchaṁ puttanivedako”. Asse ca sārathī yutte, sindhave sīghavāhane; Rājadvāraṁ upāgacchuṁ, “yuttā deva ime hayā”. “Thūlā javena hāyanti, kisā hāyanti thāmunā; Kise thūle vivajjetvā, saṁsaṭṭhā yojitā hayā”. Tato rājā taramāno, yuttamāruyha sandanaṁ; Itthāgāraṁ ajjhabhāsi, “sabbāva anuyātha maṁ. Vālabījanimuṇhīsaṁ, khaggaṁ chattañca paṇḍaraṁ; Upādhī rathamāruyha, suvaṇṇehi alaṅkatā”. Tato sa rājā pāyāsi, purakkhatvāna sārathiṁ; Khippameva upāgacchi, yattha sammati temiyo. Tañca disvāna āyantaṁ, jalantamiva tejasā; Khattasaṅghaparibyūḷhaṁ, temiyo etadabravi. “Kacci nu tāta kusalaṁ, kacci tāta anāmayaṁ; Sabbā ca rājakaññāyo, arogā mayha mātaro”. “Kusalañceva me putta, atho putta anāmayaṁ; Sabbā ca rājakaññāyo, arogā tuyha mātaro”.