ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๘๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Ajja me sattamā ratti, adanāni upāsato; Padametassa anvesaṁ, appamatto ghaṭassito. Athassa padamaddakkhiṁ, carato adanesanaṁ; Tatthāhaṁ odahiṁ pāsaṁ, evaṁ taṁ dijamaggahiṁ”. “Ludda dve ime sakuṇā, atha ekoti bhāsasi; Cittaṁ nu te vipariyattaṁ, adu kiṁ nu jigīsasi”. “Yassa lohitakā tālā, tapanīyanibhā subhā; Uraṁ saṁhacca tiṭṭhanti, so me bandhaṁ upāgami. Athāyaṁ bhassaro pakkhī, abaddho baddhamāturaṁ; Ariyaṁ bruvāno aṭṭhāsi, cajanto mānusiṁ giraṁ”. “Atha kiṁ dāni sumukha, Hanuṁ saṁhacca tiṭṭhasi; Adu me parisaṁ patto, Bhayā bhīto na bhāsasi”. “Nāhaṁ kāsipati bhīto, ogayha parisaṁ tava; Nāhaṁ bhayā na bhāsissaṁ, vākyaṁ atthamhi tādise”. “Na te abhisaraṁ passe, na rathe napi pattike; Nāssa cammaṁ va kīṭaṁ vā, vammite ca dhanuggahe. Na hiraññaṁ suvaṇṇaṁ vā, nagaraṁ vā sumāpitaṁ; Okiṇṇaparikhaṁ duggaṁ, daḷhamaṭṭālakoṭṭhakaṁ; Yattha paviṭṭho sumukha, bhāyitabbaṁ na bhāyasi”. “Na me abhisarenattho, nagarena dhanena vā; Apathena pathaṁ yāma, antalikkhecarā mayaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้