Etañca saccaṁ vacanaṁ bhaveyya, Yathā idaṁ bhāsitaṁ brāhmaṇehi; Nākhattiyo jātu labhetha rajjaṁ, Nābrāhmaṇo mantapadāni sikkhe; Nāññatra vessehi kasiṁ kareyya, Suddo na mucce parapesanāya. Yasmā ca etaṁ vacanaṁ abhūtaṁ, Musāvime odariyā bhaṇanti; Tadappapaññā abhisaddahanti, Passanti taṁ paṇḍitā attanāva. Khatyā hi vessānaṁ baliṁ haranti, Ādāya satthāni caranti brāhmaṇā; Taṁ tādisaṁ saṅkhubhitaṁ pabhinnaṁ, Kasmā brahmā nujju karoti lokaṁ. Sace hi so issaro sabbaloke, Brahmā bahūbhūtapatī pajānaṁ; Kiṁ sabbalokaṁ vidahī alakkhiṁ, Kiṁ sabbalokaṁ na sukhiṁ akāsi. Sace hi so issaro sabbaloke, Brahmā bahūbhūtapatī pajānaṁ; Māyā musāvajjamadena cāpi, Lokaṁ adhammena kimatthamakāri.