ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๘๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Yo cāriyarudaṁ bhāse, anariyadhammavassito; Ubho so dhaṁsate lokā, idha ceva parattha ca. Na majjetha yasaṁ patto, na byādhe pattasaṁsayaṁ; Vāyametheva kiccesu, saṁvare vivarāni ca. Ye vuddhā abbhatikkantā, sampattā kālapariyāyaṁ; Idha dhammaṁ caritvāna, evaṁte tidivaṁ gatā. Idaṁ sutvā kāsipati, dhammamattani pālaya; Dhataraṭṭhañca muñcāhi, haṁsānaṁ pavaruttamaṁ”. “Āharantudakaṁ pajjaṁ, āsanañca mahārahaṁ; Pañjarato pamokkhāmi, dhataraṭṭhaṁ yasassinaṁ. Tañca senāpatiṁ dhīraṁ, nipuṇaṁ atthacintakaṁ; Yo sukhe sukhito rañño, dukkhite hoti dukkhito. Ediso kho arahati, piṇḍamasnātu bhattuno; Yathāyaṁ sumukho rañño, pāṇasādhāraṇo sakhā”. Pīṭhañca sabbasovaṇṇaṁ, Aṭṭhapādaṁ manoramaṁ; Maṭṭhaṁ kāsikamatthannaṁ, Dhataraṭṭho upāvisi. Kocchañca sabbasovaṇṇaṁ, veyyagghaparisibbitaṁ; Sumukho ajjhupāvekkhi, dhataraṭṭhassanantarā. Tesaṁ kañcanapattehi, puthū ādāya kāsiyo; Haṁsānaṁ abhihāresuṁ, aggarañño pavāsitaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้