ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๓๐๒
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Upamaṁ te karissāmi, mahārāja tavatthiyā; Upamāya midhekacce, atthaṁ jānanti paṇḍitā. Vāṇijānaṁ yathā nāvā, appamāṇabharā garu; Atibhāraṁ samādāya, aṇṇave avasīdati. Evameva naro pāpaṁ, thokaṁ thokampi ācinaṁ; Atibhāraṁ samādāya, niraye avasīdati. Na tāva bhāro paripūro, alātassa mahīpati; Ācināti ca taṁ pāpaṁ, yena gacchati duggatiṁ. Pubbevassa kataṁ puññaṁ, alātassa mahīpati; Tasseva deva nissando, yañceso labhate sukhaṁ. Khīyate cassa taṁ puññaṁ, tathā hi aguṇe rato; Ujumaggaṁ avahāya, kummaggamanudhāvati. Tulā yathā paggahitā, ohite tulamaṇḍale; Unnameti tulāsīsaṁ, bhāre oropite sati. Evameva naro puññaṁ, thokaṁ thokampi ācinaṁ; Saggātimāno dāsova, bījako sātave rato. Yamajja bījako dāso, dukkhaṁ passati attani; Pubbevassa kataṁ pāpaṁ, tameso paṭisevati. Khīyate cassa taṁ pāpaṁ, tathā hi vinaye rato; Kassapañca samāpajja, mā hevuppathamāgamā.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้