ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๔๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Āsīvisaṁva kupitaṁ, tejassiṁ duratikkamaṁ; Na sādhurūpe āsīde, saññatānaṁ tapassinaṁ. Atikāyo mahissāso, ajjuno kekakādhipo; Sahassabāhu ucchinno, isimāsajja gotamaṁ. Arajaṁ rajasā vacchaṁ, Kisaṁ avakiriya daṇḍakī; Tālova mūlato chinno, Sa rājā vibhavaṅgato. Upahacca manaṁ majjho, mātaṅgasmiṁ yasassine; Sapārisajjo ucchinno, majjhāraññaṁ tadā ahu. Kaṇhadīpāyanāsajja, Isiṁ andhakaveṇḍayo; Aññoññaṁ musalā hantvā, Sampattā yamasādhanaṁ. Athāyaṁ isinā satto, antalikkhacaro pure; Pāvekkhi pathaviṁ cecco, hīnatto pattapariyāyaṁ. Tasmā hi chandāgamanaṁ, nappasaṁsanti paṇḍitā; Aduṭṭhacitto bhāseyya, giraṁ saccūpasaṁhitaṁ. Manasā ce paduṭṭhena, yo naro pekkhate muniṁ; Vijjācaraṇasampannaṁ, gantā so nirayaṁ adho. Ye vuḍḍhe paribhāsanti, pharusūpakkamā janā; Anapaccā adāyādā, tālavatthu bhavanti te. Yo ca pabbajitaṁ hanti, katakiccaṁ mahesinaṁ; Sa kāḷasutte niraye, cirarattāya paccati.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้