ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๒๘๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Rañño camhi atthakāmo, Hito ca sabbajanapadassa; Na koci assa paṭighaṁ, Mayā jānapado na pavedeti. Gacchatha vo gharaṇiyo, Tātañca vadetha khaṇḍahālañca; ‘Mā ghātetha kumāre, Adūsake sīhasaṅkāse’. Gacchatha vo gharaṇiyo, Tātañca vadetha khaṇḍahālañca; ‘Mā ghātetha kumāre, Apekkhite sabbalokassa’. Yannūnāhaṁ jāyeyyaṁ, Rathakārakulesu vā; Pukkusakulesu vā vessesu vā jāyeyyaṁ, Na hajja maṁ rāja yaññe ghāteyya”. “Sabbā sīmantiniyo gacchatha, Ayyassa khaṇḍahālassa; Pādesu nipatatha, Aparādhāhaṁ na passāmi. Sabbā sīmantiniyo gacchatha, Ayyassa khaṇḍahālassa; Pādesu nipatatha, Kinte bhante mayaṁ adūsema”. Kapaṇā vilapati selā, Disvāna bhātare upanītatte; “Yañño kira me ukkhipito, Tātena saggakāmena”. Āvatti parivatti ca, vasulo sammukhā rañño; “Mā no pitaraṁ avadhi, daharamhāyobbanaṁ pattā”. “Eso te vasula pitā, Samehi pitarā saha; Dukkhaṁ kho me janayasi, Vilapanto antepurasmiṁ; Muñcetha dāni kumāre, Alampi me hotu puttayaññena”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้