“Kiṁ nu daṇḍaṁ kimajinaṁ, kiṁ chattaṁ kimupāhanaṁ; Kimaṅkusañca pattañca, saṅghāṭiñcāpi brāhmaṇa; Taramānarūpohāsi, kiṁ nu patthayase disaṁ”. “Dvādasetāni vassāni, vusitāni tavantike; Nābhijānāmi soṇena, piṅgalenābhikūjitaṁ. Svāyaṁ dittova nadati, sukkadāṭhaṁ vidaṁsayaṁ; Tava sutvā sabhariyassa, vītasaddhassa maṁ pati”. “Ahu esa kato doso, yathā bhāsasi brāhmaṇa; Esa bhiyyo pasīdāmi, vasa brāhmaṇa māgamā”. “Sabbaseto pure āsi, tatopi sabalo ahu; Sabbalohitako dāni, kālo pakkamituṁ mama. Abbhantaraṁ pure āsi, tato majjhe tato bahi; Purā niddhamanā hoti, sayameva vajāmahaṁ. Vītasaddhaṁ na seveyya, udapānaṁvanodakaṁ; Sacepi naṁ anukhaṇe, vāri kaddamagandhikaṁ. Pasannameva seveyya, appasannaṁ vivajjaye; Pasannaṁ payirupāseyya, rahadaṁ vudakatthiko. Bhaje bhajantaṁ purisaṁ, abhajantaṁ na bhajjaye; Asappurisadhammo so, yo bhajantaṁ na bhajjati.