ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๖๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Sumukha anupacinantā, pakkamanti vihaṅgamā; Gaccha tuvampi mā kaṅkhi, natthi baddhe sahāyatā”. “Gacche vāhaṁ na vā gacche, na tena amaro siyaṁ; Sukhitaṁ taṁ upāsitvā, dukkhitaṁ taṁ kathaṁ jahe. Maraṇaṁ vā tayā saddhiṁ, jīvitaṁ vā tayā vinā; Tadeva maraṇaṁ seyyo, yañce jīve tayā vinā. Nesa dhammo mahārāja, yaṁ taṁ evaṁ gataṁ jahe; Yā gati tuyhaṁ sā mayhaṁ, ruccate vihagādhipa”. “Kā nu pāsena baddhassa, gati aññā mahānasā; Sā kathaṁ cetayānassa, muttassa tava ruccati. Kaṁ vā tvaṁ passase atthaṁ, mama tuyhañca pakkhima; Ñātīnaṁ vāvasiṭṭhānaṁ, ubhinnaṁ jīvitakkhaye. Yaṁ na kañcanadepiñcha, Andhena tamasā gataṁ; Tādise sañcajaṁ pāṇaṁ, Kamatthamabhijotaye”. “Kathaṁ nu patataṁ seṭṭha, Dhamme atthaṁ na bujjhasi; Dhammo apacito santo, Atthaṁ dasseti pāṇinaṁ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้