ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๔๕
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Tassā vaṅkena jivhaggaṁ, nibbahanti sabandhanaṁ; Sa byāmamattaṁ kiminaṁ, jivhaṁ passati attani; Viññāpetuṁ na sakkoti, tāpane pecca paccati. Orabbhikā sūkarikā, macchikā migabandhakā; Corā goghātakā luddā, avaṇṇe vaṇṇakārakā. Sattīhi lohakūṭehi, nettiṁsehi usūhi ca; Haññamānā khāranadiṁ, papatanti avaṁsirā. Sāyaṁ pāto kūṭakārī, ayokūṭehi haññati; Tato vantaṁ durattānaṁ, paresaṁ bhuñjare sadā. Dhaṅkā bheraṇḍakā gijjhā, kākoḷā ca ayomukhā; Vipphandamānaṁ khādanti, naraṁ kibbisakārakaṁ. Ye migena migaṁ hanti, pakkhiṁ vā pana pakkhinā; Asanto rajasā channā, gantā te nirayussadaṁ. Santo ca uddhaṁ gacchanti, suciṇṇenidha kammunā; Suciṇṇassa phalaṁ passa, saindā devā sabrahmakā. Taṁ taṁ brūmi mahārāja, Dhammaṁ raṭṭhapatī cara; Tathā rāja carāhi dhammaṁ, Yathā taṁ suciṇṇaṁ nānutappeyya pacchā”ti. Saṅkiccajātakaṁ dutiyaṁ. Saṭṭhinipātaṁ niṭṭhitaṁ. Tassuddānaṁ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้