Maṁsarasabhojanā nhāpakasunhāpitā, Kuṇḍalino agalucandanavilittā; Niyyātha candasūriyā, Janassa katvā hadayasokaṁ”. Sabbasmiṁ upakkhaṭasmiṁ, Nisīdite candasmiṁ yaññatthāya; Pañcālarājadhītā pañjalikā, Sabbaparisāya samanupariyāyi. “Yena saccena khaṇḍahālo, Pāpakammaṁ karoti dummedho; Etena saccavajjena, Samaṅginī sāmikena homi. Ye idhatthi amanussā, Yāni ca yakkhabhūtabhabyāni; Karontu me veyyāvaṭikaṁ, Samaṅginī sāmikena homi. Yā devatā idhāgatā, Yāni ca yakkhabhūtabhabyāni; Saraṇesiniṁ anāthaṁ tāyatha maṁ, Yācāmahaṁ pati māhaṁ ajeyyaṁ”. Taṁ sutvā amanusso, Ayokūṭaṁ paribbhametvāna; Bhayamassa janayanto, Rājānaṁ idamavoca. “Bujjhassu kho rājakali, Mā tāhaṁ matthakaṁ nitāḷesiṁ; Mā jeṭṭhaputtamavadhi, Adūsakaṁ sīhasaṅkāsaṁ. Ko te diṭṭho rājakali, Puttabhariyāyo haññamānāyo; Seṭṭhi ca gahapatayo, Adūsakā saggakāmā hi”. Taṁ sutvā khaṇḍahālo, Rājā ca abbhutamidaṁ disvāna; Sabbesaṁ bandhanāni mocesuṁ, Yathā taṁ anupaghātaṁ. Sabbesu vippamuttesu, Ye tattha samāgatā tadā āsuṁ; Sabbe ekekaleḍḍukamadaṁsu, Esa vadho khaṇḍahālassa.