Yo bhajantaṁ na bhajati, sevamānaṁ na sevati; Sa ve manussapāpiṭṭho, migo sākhassito yathā. Accābhikkhaṇasaṁsaggā, asamosaraṇena ca; Etena mittā jīranti, akāle yācanāya ca. Tasmā nābhikkhaṇaṁ gacche, na ca gacche cirāciraṁ; Kālena yācaṁ yāceyya, evaṁ mittā na jīyare. Aticiraṁ nivāsena, piyo bhavati appiyo; Āmanta kho taṁ gacchāma, purā te homa appiyā”. “Evañce yācamānānaṁ, Añjaliṁ nāvabujjhasi; Paricārakānaṁ sataṁ, Vacanaṁ na karosi no; Evaṁ taṁ abhiyācāma, Puna kayirāsi pariyāyaṁ”. “Evañce no viharataṁ, Antarāyo na hessati; Tuyhaṁ vāpi mahārāja, Mayhaṁ vā raṭṭhavaddhana; Appeva nāma passema, Ahorattānamaccaye. Udīraṇā ce saṅgatyā, bhāvāya manuvattati; Akāmā akaraṇīyaṁ vā, karaṇīyaṁ vāpi kubbati; Akāmākaraṇīyamhi, kvidha pāpena lippati. So ce attho ca dhammo ca, kalyāṇo na ca pāpako; Bhoto ce vacanaṁ saccaṁ, suhato vānaro mayā.