Tassa taṁ vacanaṁ sutvā, pasādamayamajjhagā; Tato maṁ pāmucī pāsā, anuññāsi sukhena ca. Idañca sumukheneva, etadatthāya cintitaṁ; Bhoto sakāsegamanaṁ, etassa dhanamicchatā”. “Svāgatañcevidaṁ bhavataṁ, patīto casmi dassanā; Eso cāpi bahuṁ vittaṁ, labhataṁ yāvadicchati”. Santappayitvā nesādaṁ, bhogehi manujādhipo; Ajjhabhāsatha vakkaṅgaṁ, vācaṁ kaṇṇasukhaṁ bhaṇaṁ. “Yaṁ khalu dhammamādhīnaṁ, vaso vattati kiñcanaṁ; Sabbatthissariyaṁ tava, taṁ pasāsa yadicchatha. Dānatthaṁ upabhottuṁ vā, yaṁ caññaṁ upakappati; Etaṁ dadāmi vo vittaṁ, issariyaṁ vissajāmi vo”. “Yathā ca myāyaṁ sumukho, ajjhabhāseyya paṇḍito; Kāmasā buddhisampanno, taṁ myāssa paramappiyaṁ”. “Ahaṁ khalu mahārāja, nāgarājārivantaraṁ; Paṭivattuṁ na sakkomi, na me so vinayo siyā. Amhākañceva so seṭṭho, tvañca uttamasattavo; Bhūmipālo manussindo, pūjā bahūhi hetuhi. Tesaṁ ubhinnaṁ bhaṇataṁ, vattamāne vinicchaye; Nantaraṁ paṭivattabbaṁ, pessena manujādhipa”.