Na kho no deva passāmi, yena te nīhatā matā; Vicarantī rukkhamūlesu, pabbatesu guhāsu ca”. Iti maddī varārohā, rājaputtī yasassinī; Bāhā paggayha kanditvā, tattheva patitā chamā. Tamajjhapattaṁ rājaputtiṁ, udakenābhisiñcatha; Assatthaṁ naṁ viditvāna, atha naṁ etadabravi. “Ādiyeneva te maddi, dukkhaṁ nakkhātumicchisaṁ; Daliddo yācako vuḍḍho, brāhmaṇo gharamāgato. Tassa dinnā mayā puttā, maddi mā bhāyi assasa; Maṁ passa maddi mā putte, mā bāḷhaṁ paridevasi; Lacchāma putte jīvantā, arogā ca bhavāmase. Putte pasuñca dhaññañca, yañca aññaṁ ghare dhanaṁ; Dajjā sappuriso dānaṁ, disvā yācakamāgataṁ; Anumodāhi me maddi, puttake dānamuttamaṁ”. “Anumodāmi te deva, puttake dānamuttamaṁ; Datvā cittaṁ pasādehi, bhiyyo dānaṁ dado bhava. Yo tvaṁ maccherabhūtesu, manussesu janādhipa; Brāhmaṇassa adā dānaṁ, sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano”. Ninnāditā te pathavī, saddo te tidivaṅgato; Samantā vijjutā āguṁ, girīnaṁva patissutā.