ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๓๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Oruyha rājā yānamhā, ṭhapayitvā paṭicchadaṁ; Āsīnaṁ dāyapassasmiṁ, saṅkiccamupasaṅkami. Upasaṅkamitvā so rājā, sammodi isinā saha; Taṁ kathaṁ vītisāretvā, ekamantaṁ upāvisi. Ekamantaṁ nisinnova, atha kālaṁ amaññatha; Tato pāpāni kammāni, pucchituṁ paṭipajjatha. “Isiṁ pucchāma saṅkiccaṁ, isīnaṁ sādhusammataṁ; Āsīnaṁ dāyapassasmiṁ, isisaṅghapurakkhataṁ. Kaṁ gatiṁ pecca gacchanti, narā dhammāticārino; Aticiṇṇo mayā dhammo, taṁ me akkhāhi pucchito”. Isī avaca saṅkicco, kāsīnaṁ raṭṭhavaḍḍhanaṁ; Āsīnaṁ dāyapassasmiṁ, “mahārāja suṇohi me. Uppathena vajantassa, yo maggamanusāsati; Tassa ce vacanaṁ kayirā, nāssa maggeyya kaṇṭako. Adhammaṁ paṭipannassa, yo dhammamanusāsati; Tassa ce vacanaṁ kayirā, na so gaccheyya duggatiṁ”. “Dhammo patho mahārāja, adhammo pana uppatho; Adhammo nirayaṁ neti, dhammo pāpeti suggatiṁ. Adhammacārino rāja, narā visamajīvino; Yaṁ gatiṁ pecca gacchanti, niraye te suṇohi me.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้