“Mamaṁ disvāna āyantaṁ, sabbakāmasamiddhinaṁ; Indriyāni ahaṭṭhāni, sāvaṁ jātaṁ mukhaṁ tava. Padmaṁ yathā hatthagataṁ, Pāṇinā parimadditaṁ; Sāvaṁ jātaṁ mukhaṁ tuyhaṁ, Mamaṁ disvāna edisaṁ. Kacci nu te nābhisasi, kacci te atthi vedanā; Yena sāvaṁ mukhaṁ tuyhaṁ, mamaṁ disvāna āgataṁ”. “Supinaṁ tāta addakkhiṁ, ito māsaṁ adhogataṁ; Dakkhiṇaṁ viya me bāhuṁ, chetvā ruhiramakkhitaṁ; Puriso ādāya pakkāmi, mama rodantiyā sati. Yatohaṁ supinamaddakkhiṁ, sudassana vijānahi; Tato divā vā rattiṁ vā, sukhaṁ me nopalabbhati”. “Yaṁ pubbe parivāriṁsu, kaññā ruciraviggahā; Hemajālapaṭicchannā, bhūridatto na dissati. Yaṁ pubbe parivāriṁsu, nettiṁsavaradhārino; Kaṇikārāva samphullā, bhūridatto na dissati. Handa dāni gamissāma, bhūridattanivesanaṁ; Dhammaṭṭhaṁ sīlasampannaṁ, passāma tava bhātaraṁ”. Tañca disvāna āyantiṁ, bhūridattassa mātaraṁ; Bāhā paggayha pakkanduṁ, bhūridattassa nāriyo.