“Yāmā ratyo atikkantā, tāmā deva tayā vinā; Vande te sirasā pāde, mā me kujjha rathesabha. Sabbaṁ te paṭijānāmi, mahārāja suṇohi me; Na cāpi appiyaṁ tuyhaṁ, kareyyāmi ahaṁ puna. Evañce yācamānāya, vacanaṁ me na kāhasi; Idāni maṁ tāto hantvā, khattiyānaṁ padassati”. “Evaṁ te yācamānāya, kiṁ na kāhāmi te vaco; Vikuddho tyasmi kalyāṇi, mā tvaṁ bhāyi pabhāvati. Sabbaṁ te paṭijānāmi, rājaputti suṇohi me; Na cāpi appiyaṁ tuyhaṁ, kareyyāmi ahaṁ puna. Tava kāmā hi sussoṇi, pahu dukkhaṁ titikkhisaṁ; Bahuṁ maddakulaṁ hantvā, nayituṁ taṁ pabhāvati”. “Yojayantu rathe asse, nānācitte samāhite; Atha dakkhatha me vegaṁ, vidhamantassa sattavo”. “Tañca tattha udikkhiṁsu, rañño maddassantepure; Vijambhamānaṁ sīhaṁva, phoṭentaṁ diguṇaṁ bhujaṁ. Hatthikkhandhañca āruyha, āropetvā pabhāvatiṁ; Saṅgāmaṁ otaritvāna, sīhanādaṁ nadī kuso.