“Pitu mātu cahaṁ catto, raṭṭhassa nigamassa ca; Atho sabbakumārānaṁ, natthi mayhaṁ sakaṁ gharaṁ. Anuññāto ahaṁ matyā, sañcatto pitarā mahaṁ; Ekoraññe pabbajito, na kāme abhipatthaye. Api ataramānānaṁ, phalāsāva samijjhati; Vipakkabrahmacariyosmi, evaṁ jānāhi sārathi. Api ataramānānaṁ, sammadattho vipaccati; Vipakkabrahmacariyosmi, nikkhanto akutobhayo”. “Evaṁ vaggukatho santo, visaṭṭhavacano casi; Kasmā pitu ca mātucca, santike na bhaṇī tadā”. “Nāhaṁ asandhitā pakkho, na badhiro asotatā; Nāhaṁ ajivhatā mūgo, mā maṁ mūgamadhārayi. Purimaṁ sarāmahaṁ jātiṁ, yattha rajjamakārayiṁ; Kārayitvā tahiṁ rajjaṁ, pāpatthaṁ nirayaṁ bhusaṁ. Vīsatiñceva vassāni, tahiṁ rajjamakārayiṁ; Asītivassasahassāni, nirayamhi apaccisaṁ. Tassa rajjassahaṁ bhīto, mā maṁ rajjābhisecayuṁ; Tasmā pitu ca mātucca, santike na bhaṇiṁ tadā. Ucchaṅge maṁ nisādetvā, pitā atthānusāsati; Ekaṁ hanatha bandhatha, ekaṁ khārāpatacchikaṁ; Ekaṁ sūlasmiṁ uppetha, iccassa manusāsati.