Pīṇitā tena lābhena, tuṭṭhā sīhassare kuse; Sakaraṭṭhāni pāyiṁsu, khattiyā satta tāvade. Pabhāvatiñca ādāya, maṇiṁ verocanaṁ subhaṁ; Kusāvatiṁ kuso rājā, agamāsi mahabbalo. Tyassu ekarathe yantā, pavisantā kusāvatiṁ; Samānā vaṇṇarūpena, nāññamaññātirocisuṁ. Mātā puttena saṅgacchi, ubhayo ca jayampatī; Samaggā te tadā āsuṁ, phītaṁ dharaṇimāvasunti. Kusajātakaṁ paṭhamaṁ. Sattatinipāta Kusavagga

2. Soṇanandajātaka

“Devatā nusi gandhabbo, adu sakko purindado; Manussabhūto iddhimā, kathaṁ jānemu taṁ mayaṁ”. “Nāpi devo na gandhabbo, nāpi sakko purindado; Manussabhūto iddhimā, evaṁ jānāhi bhāradha”. “Katarūpamidaṁ bhoto, veyyāvaccaṁ anappakaṁ; Devamhi vassamānamhi, anovassaṁ bhavaṁ akā. Tato vātātape ghore, sītacchāyaṁ bhavaṁ akā; Tato amittamajjhesu, saratāṇaṁ bhavaṁ akā. Tato phītāni raṭṭhāni, vasino te bhavaṁ akā; Tato ekasataṁ khatye, anuyante bhavaṁ akā.