“Hīnena brahmacariyena, khattiye upapajjati; Majjhimena ca devattaṁ, uttamena visujjhati. Na hete sulabhā kāyā, yācayogena kenaci; Ye kāye upapajjanti, anāgārā tapassino. Dudīpo sāgaro selo, mujakindo bhagīraso; Usindaro kassapo ca, asako ca puthujjano. Ete caññe ca rājāno, khattiyā brāhmaṇā bahū; Puthuyaññaṁ yajitvāna, petattaṁ nātivattisuṁ. (…) Atha yīme avattiṁsu, anāgārā tapassino; Sattisayo yāmahanu, somayāmo manojavo. Samuddo māgho bharato ca, isi kālapurakkhato; Aṅgīraso kassapo ca, kisavaccho akatti ca. Uttarena nadī sīdā, gambhīrā duratikkamā; Naḷaggivaṇṇā jotanti, sadā kañcanapabbatā. Parūḷhakacchā tagarā, rūḷhakacchā vanā nagā; Tatrāsuṁ dasasahassā, porāṇā isayo pure.