“Atho ubho arogā me, deva mātāpitā mama; Atho uñchena yāpenti, atho mūlaphalā bahū. Atho ḍaṁsā makasā ca, appameva sarīsapā; Vane vāḷamigākiṇṇe, hiṁsā nesaṁ na vijjati. Khaṇantālukalambāni, bilāni takkalāni ca; Kolaṁ bhallātakaṁ bellaṁ, sā no āhatva posati. Yañceva sā āharati, vanamūlaphalahāriyā; Taṁ no sabbe samāgantvā, rattiṁ bhuñjāma no divā. Ammāva no kisā paṇḍu, āharantī dumapphalaṁ; Vātātapena sukhumālī, padumaṁ hatthagatāmiva. Ammāya patanū kesā, vicarantyā brahāvane; Vane vāḷamigākiṇṇe, khaggadīpinisevite. Kesesu jaṭaṁ bandhitvā, kacche jallamadhārayi; Cammavāsī chamā seti, jātavedaṁ namassati. Puttā piyā manussānaṁ, lokasmiṁ udapajjisuṁ; Na hi nūnamhākaṁ ayyassa, putte sneho ajāyatha”. “Dukkaṭañca hi no putta, bhūnahaccaṁ kataṁ mayā; Yohaṁ sivīnaṁ vacanā, pabbājesimadūsakaṁ.