Kimidaṁ tuṇhibhūtosi, api ratteva me mano; Sakuṇāpi na vassanti, matā me nūna dārakā. Kacci nu me ayyaputta, migā khādiṁsu dārake; Araññe iriṇe vivane, kena nītā me dārakā. Adu te pahitā dūtā, adu suttā piyaṁvadā; Adu bahi no nikkhantā, khiḍḍāsu pasutā nu te. Nevāsaṁ kesā dissanti, hatthapādā ca jālino; Sakuṇānañca opāto, kena nītā me dārakā. Idaṁ tato dukkhataraṁ, sallaviddho yathā vaṇo; Tyajja putte na passāmi, jāliṁ kaṇhājinaṁ cubho. Idampi dutiyaṁ sallaṁ, kampeti hadayaṁ mama; Yañca putte na passāmi, tvañca maṁ nābhibhāsasi. Ajjeva me imaṁ rattiṁ, rājaputta na saṁsasi; Maññe okkantasantaṁ maṁ, pāto dakkhisi no mataṁ”. “Nūna maddī varārohā, rājaputtī yasassinī; Pāto gatāsi uñchāya, kimidaṁ sāyamāgatā”. “Nanu tvaṁ saddamassosi, ye saraṁ pātumāgatā; Sīhassapi nadantassa, byagghassa ca nikujjitaṁ. Ahu pubbanimittaṁ me, vicarantyā brahāvane; Khaṇitto me hatthā patito, uggīvañcāpi aṁsato.