“Kaṁ nvajja chātā tasitā, uparucchanti dārakā; Sāyaṁ saṁvesanākāle, ko ne dassati bhojanaṁ. Kaṁ nvajja chātā tasitā, uparucchanti dārakā; Sāyaṁ saṁvesanākāle, ammā chātamha detha no. Kathaṁ nu pathaṁ gacchanti, pattikā anupāhanā; Santā sūnehi pādehi, ko ne hatthe gahessati. Kathaṁ nu so na lajjeyya, sammukhā paharaṁ mama; Adūsakānaṁ puttānaṁ, alajjī vata brāhmaṇo. Yopi me dāsidāsassa, añño vā pana pesiyo; Tassāpi suvihīnassa, ko lajjī paharissati. Vārijasseva me sato, baddhassa kumināmukhe; Akkosati paharati, piye putte apassato. Adu cāpaṁ gahetvāna, khaggaṁ bandhiya vāmato; Ānessāmi sake putte, puttānañhi vadho dukho. Aṭṭhānametaṁ dukkharūpaṁ, Yaṁ kumārā vihaññare; Satañca dhammamaññāya, Ko datvā anutappati”. “Saccaṁ kirevamāhaṁsu, narā ekacciyā idha; Yassa natthi sakā mātā, yathā natthi tatheva so.