“Natthi me sippaṭhānaṁ vā, dhanaṁ dhaññañca brāhmaṇi; Kutohaṁ dāsaṁ dāsiṁ vā, ānayissāmi bhotiyā; Ahaṁ bhotiṁ upaṭṭhissaṁ, mā bhoti kupitā ahu”. “Ehi te ahamakkhissaṁ, yathā me vacanaṁ sutaṁ; Esa vessantaro rājā, vaṅke vasati pabbate. Taṁ tvaṁ gantvāna yācassu, dāsaṁ dāsiñca brāhmaṇa; So te dassati yācito, dāsaṁ dāsiñca khattiyo”. “Jiṇṇohamasmi dubbalo, dīgho caddhā suduggamo; Mā bhoti paṭidevesi, mā ca tvaṁ vimanā ahu; Ahaṁ bhotiṁ upaṭṭhissaṁ, mā bhoti kupitā ahu”. “Yathā agantvā saṅgāmaṁ, ayuddhova parājito; Evameva tuvaṁ brahme, agantvāva parājito. Sace me dāsaṁ dāsiṁ vā, nānayissasi brāhmaṇa; Evaṁ brāhmaṇa jānāhi, na te vacchāmahaṁ ghare; Amanāpaṁ te karissāmi, taṁ te dukkhaṁ bhavissati. Nakkhatte utupubbesu, yadā maṁ dakkhisilaṅkataṁ; Aññehi saddhiṁ ramamānaṁ, taṁ te dukkhaṁ bhavissati. Adassanena mayhaṁ te, jiṇṇassa paridevato; Bhiyyo vaṅkā ca palitā, bahū hessanti brāhmaṇa”. Tato so brāhmaṇo bhīto, brāhmaṇiyā vasānugo; Aṭṭito kāmarāgena, brāhmaṇiṁ etadabravi.