Māvaca maṁ tvaṁ pati meti, nāhaṁ bhariyāti vā puna; Muñjāvesikā pavāḷhā, ekā vihara sīvalī”ti. Mahājanakajātakaṁ dutiyaṁ. Mahānipāta Mūgapakkhavagga 3 Suvaṇṇasāmajātaka “Ko nu maṁ usunā vijjhi, pamattaṁ udahārakaṁ; Khattiyo brāhmaṇo vesso, ko maṁ viddhā nilīyasi. Na me maṁsāni khajjāni, Cammenattho na vijjati; Atha kena nu vaṇṇena, Viddheyyaṁ maṁ amaññatha. Ko vā tvaṁ kassa vā putto, kathaṁ jānemu taṁ mayaṁ; Puṭṭho me samma akkhāhi, kiṁ maṁ viddhā nilīyasi”. “Rājāhamasmi kāsīnaṁ, pīḷiyakkhoti maṁ vidū; Lobhā raṭṭhaṁ pahitvāna, migamesaṁ carāmahaṁ. Issatthe casmi kusalo, daḷhadhammoti vissuto; Nāgopi me na mucceyya, āgato usupātanaṁ. Ko vā tvaṁ kassa vā putto, kathaṁ jānemu taṁ mayaṁ; Pituno attano cāpi, nāmagottaṁ pavedaya”. “Nesādaputto bhaddante, sāmo iti maṁ ñātayo; Āmantayiṁsu jīvantaṁ, svajjevāhaṁ gato saye. Viddhosmi puthusallena, savisena yathā migo; Sakamhi lohite rāja, passa semi paripluto.