Tadiṅgha samapekkhassu, hotu giddhi tavamhasu; Maṁ pubbe bandha pāsena, pacchā muñca dijādhipaṁ. Tāvadeva ca te lābho, katāssa yācanāya ca; Mitti ca dhataraṭṭhehi, yāvajīvāya te siyā”. “Passantu no mahāsaṅghā, tayā muttaṁ ito gataṁ; Mittāmaccā ca bhaccā ca, puttadārā ca bandhavā. Na ca te tādisā mittā, bahūnaṁ idha vijjati; Yathā tvaṁ dhataraṭṭhassa, pāṇasādhāraṇo sakhā. So te sahāyaṁ muñcāmi, hotu rājā tavānugo; Kāmaṁ khippamito gantvā, ñātimajjhe virocatha”. “So patīto pamuttena, bhattunā bhattugāravo; Ajjhabhāsatha vakkaṅgo, vācaṁ kaṇṇasukhaṁ bhaṇaṁ. Evaṁ luddaka nandassu, saha sabbehi ñātibhi; Yathāhamajja nandāmi, muttaṁ disvā dijādhipaṁ”. “Ehi taṁ anusikkhāmi, Yathā tvamapi lacchase; Lābhaṁ tavāyaṁ dhataraṭṭho, Pāpaṁ kiñci na dakkhati. Khippamantepuraṁ netvā, rañño dassehi no ubho; Abaddhe pakatibhūte, kāje ubhayato ṭhite.