ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๒๒๖
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Mayameva bālamhase eḷamūgā, Ye uttamatthāni tayī lapimhā; Kimeva tvaṁ naṅgalakoṭivaḍḍho, Atthāni jānāsi yathāpi aññe”. “Imaṁ gale gahetvāna, nāsetha vijitā mama; Yo me ratanalābhassa, antarāyāya bhāsati”. Tato ca so apakkamma, vedehassa upantikā; Atha āmantayī dūtaṁ, mādharaṁ suvapaṇḍitaṁ. “Ehi samma haritapakkha, veyyāvaccaṁ karohi me; Atthi pañcālarājassa, sāḷikā sayanapālikā. Taṁ bandhanena pucchassu, sā hi sabbassa kovidā; Sā tesaṁ sabbaṁ jānāti, rañño ca kosiyassa ca”. “Āmo”ti so paṭissutvā, mādharo suvapaṇḍito; Agamāsi haritapakkho, sāḷikāya upantikaṁ. Tato ca kho so gantvāna, mādharo suvapaṇḍito; Athāmantayi sugharaṁ, sāḷikaṁ mañjubhāṇikaṁ. “Kacci te sughare khamanīyaṁ, Kacci vesse anāmayaṁ; Kacci te madhunā lājā, Labbhate sughare tuvaṁ”. “Kusalañceva me samma, atho samma anāmayaṁ; Atho me madhunā lājā, labbhate suvapaṇḍita.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้