Yadāddasaṁ taṁ tiṭṭhantiṁ, Sabbabhaddaṁ manoramaṁ; Tato sakassa cittassa, Nāvabodhāmi kañcinaṁ. Ummādantimahaṁ daṭṭhā, āmuttamaṇikuṇḍalaṁ; Na supāmi divārattiṁ, sahassaṁva parājito. Sakko ce me varaṁ dajjā, so ca labbhetha me varo; Ekarattaṁ dvirattaṁ vā, bhaveyyaṁ abhipārako; Ummādantyā ramitvāna, sivirājā tato siyaṁ”. “Bhūtāni me bhūtapatī namassato, Āgamma yakkho idametadabravi; Rañño mano ummadantyā niviṭṭho, Dadāmi te taṁ paricārayassu”. “Puññā ca dhaṁse amaro na camhi, Jano ca me pāpamidañca jaññā; Bhuso ca tyassa manaso vighāto, Datvā piyaṁ ummadantiṁ adaṭṭhā”. “Janinda nāññatra tayā mayā vā, Sabbāpi kammassa katassa jaññā; Yaṁ te mayā ummadantī padinnā, Bhusehi rājā vanathaṁ sajāhi”.