“Yadi kira yajitvā puttehi, Devalokaṁ ito cutā yanti; Brāhmaṇo tāva yajatu, Pacchāpi yajasi tuvaṁ rājā. Yadi kira yajitvā puttehi, Devalokaṁ ito cutā yanti; Esveva khaṇḍahālo, Yajataṁ sakehi puttehi. Evaṁ jānanto khaṇḍahālo, kiṁ puttake na ghātesi; Sabbañca ñātijanaṁ, attānañca na ghātesi. Sabbe vajanti nirayaṁ, Ye yajanti yepi yājenti; Ye cāpi anumodanti, Yajantānaṁ edisaṁ mahāyaññaṁ. Sace hi so sujjhati yo hanāti, Hatopi so saggamupeti ṭhānaṁ; Bhovādi bhovādina mārayeyyuṁ, Ye cāpi tesaṁ abhisaddaheyyuṁ. Kathañca kira puttakāmāyo, Gahapatayo gharaṇiyo ca; Nagaramhi na uparavanti rājānaṁ, ‘Mā ghātayi orasaṁ puttaṁ’. Kathañca kira puttakāmāyo, Gahapatayo gharaṇiyo ca; Nagaramhi na uparavanti rājānaṁ, ‘Mā ghātayi atrajaṁ puttaṁ’.