“Pātheyyaṁ me karohi tvaṁ, Saṅkulyā saguḷāni ca; Madhupiṇḍikā ca sukatāyo, Sattubhattañca brāhmaṇi. Ānayissaṁ methunake, ubho dāsakumārake; Te taṁ paricarissanti, rattindivamatanditā”. Idaṁ vatvā brahmabandhu, paṭimuñci upāhanā; Tato so mantayitvāna, bhariyaṁ katvā padakkhiṇaṁ. Pakkāmi so ruṇṇamukho, brāhmaṇo sahitabbato; Sivīnaṁ nagaraṁ phītaṁ, dāsapariyesanaṁ caraṁ. So tattha gantvā avaca, ye tatthāsuṁ samāgatā; “Kuhiṁ vessantaro rājā, kattha passemu khattiyaṁ”. Te janā taṁ avaciṁsu, ye tatthāsuṁ samāgatā; “Tumhehi brahme pakato, atidānena khattiyo; Pabbājito sakā raṭṭhā, vaṅke vasati pabbate. Tumhehi brahme pakato, atidānena khattiyo; Ādāya puttadārañca, vaṅke vasati pabbate”. So codito brāhmaṇiyā, brāhmaṇo kāmagiddhimā; Aghaṁ taṁ paṭisevittha, vane vāḷamigākiṇṇe; Khaggadīpinisevite. Ādāya beḷuvaṁ daṇḍaṁ, aggihuttaṁ kamaṇḍaluṁ; So pāvisi brahāraññaṁ, yattha assosi kāmadaṁ.