Na cāyaṁ brāhmaṇo tāta, dhammikā honti brāhmaṇā; Yakkho brāhmaṇavaṇṇena, khādituṁ tāta neti no; Nīyamāne pisācena, kiṁ nu tāta udikkhasi”. “Ime no pādakā dukkhā, dīgho caddhā suduggamo; Nīce colambate sūriyo, brāhmaṇo ca dhāreti no. Okandāmase bhūtāni, pabbatāni vanāni ca; Sarassa sirasā vandāma, supatitthe ca āpake. Tiṇalatāni osadhyo, pabbatāni vanāni ca; Ammaṁ ārogyaṁ vajjātha, ayaṁ no neti brāhmaṇo. Vajjantu bhonto ammañca, Maddiṁ asmāka mātaraṁ; Sace anupatitukāmāsi, Khippaṁ anupatiyāsi no. Ayaṁ ekapadī eti, ujuṁ gacchati assamaṁ; Tamevānupateyyāsi, api passesi ne lahuṁ. Aho vata re jaṭinī, vanamūlaphalahārike; Suññaṁ disvāna assamaṁ, taṁ te dukkhaṁ bhavissati. Ativelaṁ nu ammāya, uñchā laddho anappako; Yā no baddhe na jānāsi, brāhmaṇena dhanesinā. Accāyikena luddena, yo no gāvova sumbhati; Apajja ammaṁ passemu, sāyaṁ uñchāto āgataṁ.