ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๑๘๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Pasāraya sannatañca, unnatañca pasāraya; Kammaṁ vijjañca dhammañca, sakkatvāna paribbaja. Bahū hatthī ca asse ca, nagare janapadāni ca; Hitvā janaka pabbajito, kapāle ratimajjhagā. Kacci nu te jānapadā, mittāmaccā ca ñātakā; Dubbhimakaṁsu janaka, kasmā tetaṁ aruccatha”. “Na migājina jātucche, ahaṁ kañci kudācanaṁ; Adhammena jine ñātiṁ, na cāpi ñātayo mamaṁ. Disvāna lokavattantaṁ, khajjantaṁ kaddamīkataṁ; Haññare bajjhare cettha, yattha sanno puthujjano; Etāhaṁ upamaṁ katvā, bhikkhakosmi migājina”. “Ko nu te bhagavā satthā, kassetaṁ vacanaṁ suci; Na hi kappaṁ vā vijjaṁ vā, paccakkhāya rathesabha; Samaṇaṁ āhu vattantaṁ, yathā dukkhassatikkamo. Na migājina jātucche, ahaṁ kañci kudācanaṁ; Samaṇaṁ brāhmaṇaṁ vāpi, sakkatvā anupāvisiṁ”. “Mahatā cānubhāvena, gacchanto siriyā jalaṁ; Gīyamānesu gītesu, vajjamānesu vaggusu. Tūriyatāḷasaṅghuṭṭhe, Sammatālasamāhite; Sa migājina maddakkhiṁ, Phaliṁ ambaṁ tirocchadaṁ; Haññamānaṁ manussehi, Phalakāmehi jantubhi.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้