“Pabhāsati midaṁ byamhaṁ, phalikāsu sunimmitaṁ; Nārīvaragaṇākiṇṇaṁ, kūṭāgāravarocitaṁ. Upetaṁ annapānehi, naccagītehi cūbhayaṁ; Najjo cānupariyāti, nānāpupphadumāyutā. Rājāyatanā kapitthā ca, ambā sālā ca jambuyo; Tindukā ca piyālā ca, dumā niccaphalā bahū. Vittī hi maṁ vindati sūta disvā, Pucchāmi taṁ mātali devasārathi; Ayaṁ nu macco kimakāsi sādhuṁ, Yo modatī saggapatto vimāne”. Tassa puṭṭho viyākāsi, mātali devasārathi; Vipākaṁ puññakammānaṁ, jānaṁ akkhāsijānato. “Mithilāyaṁ gahapati, esa dānapatī ahu; Ārāme udapāne ca, papā saṅkamanāni ca; Arahante sītibhūte, sakkaccaṁ paṭipādayi. Cīvaraṁ piṇḍapātañca, paccayaṁ sayanāsanaṁ; Adāsi ujubhūtesu, vippasannena cetasā. Cātuddasiṁ pañcadasiṁ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāhitaṁ. Uposathaṁ upavasī, sadā sīlesu saṁvuto; Saṁyamā saṁvibhāgā ca, so vimānasmi modati”.