ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๗๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Mahāgaṇāya bhattā me, mā eko byasanaṁ agā; Tathā taṁ samma nesāda, bhattāyaṁ abhito rame”. “Ariyavattasi vakkaṅga, yo piṇḍamapacāyasi; Cajāmi te taṁ bhattāraṁ, gacchathūbho yathāsukhaṁ”. “Sace attappayogena, ohito haṁsapakkhinaṁ; Paṭigaṇhāma te samma, etaṁ abhayadakkhiṇaṁ. No ce attappayogena, ohito haṁsapakkhinaṁ; Anissaro muñcamamhe, theyyaṁ kayirāsi luddaka”. “Yassa tvaṁ bhatako rañño, kāmaṁ tasseva pāpaya; Tattha saṁyamano rājā, yathābhiññaṁ karissati”. Iccevaṁ vutto nesādo, hemavaṇṇe harittace; Ubho hatthehi saṅgayha, pañjare ajjhavodahi. Te pañjaragate pakkhī, ubho bhassaravaṇṇine; Sumukhaṁ dhataraṭṭhañca, luddo ādāya pakkami. Harīyamāno dhataraṭṭho, sumukhaṁ etadabravi; “Bāḷhaṁ bhāyāmi sumukha, sāmāya lakkhaṇūruyā; Asmākaṁ vadhamaññāya, athattānaṁ vadhissati. Pākahaṁsā ca sumukha, suhemā hemasuttacā; Koñcī samuddatīreva, kapaṇā nūna rucchati”. “Evaṁ mahanto lokassa, appameyyo mahāgaṇī; Ekitthimanusoceyya, nayidaṁ paññavatāmiva.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้