Saṅgāmasīse sarasattisaṁyute, Parājitānaṁ patataṁ palāyinaṁ; Hiriyā nivattanti jahitva jīvitaṁ, Te sampaṭicchanti punā hirīmanā. Velā yathā sāgaravegavārinī, Hirāya hi pāpajanaṁ nivārinī; Taṁ sabbaloke hirimariyapūjitaṁ, Indassa taṁ vedaya devasārathi”. “Ko te imaṁ kosiya diṭṭhimodahi, Brahmā mahindo atha vā pajāpati; Hirāya devesu hi seṭṭhasammatā, Dhītā mahindassa mahesi jāyatha”. “Handehi dāni tidivaṁ apakkama, Rathaṁ samāruyha mamāyitaṁ imaṁ; Indo ca taṁ indasagotta kaṅkhati, Ajjeva tvaṁ indasahabyataṁ vaja”. “Evaṁ visujjhanti apāpakammino, Atho suciṇṇassa phalaṁ na nassati; Ye keci maddakkhu sudhāya bhojanaṁ, Sabbeva te indasahabyataṁ gatā. Hirī uppalavaṇṇāsi, kosiyo dānapati bhikkhu; Anuruddho pañcasikho, ānando āsi mātali.