Disvāna taṁ vimalā bhūripaññaṁ, Dasaṅgulī añjaliṁ paggahetvā; Haṭṭhena bhāvena patītarūpā, Iccabravi kurūnaṁ kattuseṭṭhaṁ. “Adiṭṭhapubbaṁ disvāna, macco maccubhayaṭṭito; Byamhito nābhivādesi, nayidaṁ paññavatāmiva”. “Na camhi byamhito nāgi, na ca maccubhayaṭṭito; Na vajjho abhivādeyya, vajjhaṁ vā nābhivādaye. Kathaṁ no abhivādeyya, abhivādāpayetha ve; Yaṁ naro hantumiccheyya, taṁ kammaṁ nupapajjati”. “Evametaṁ yathā brūsi, saccaṁ bhāsasi paṇḍita; Na vajjho abhivādeyya, vajjhaṁ vā nābhivādaye. Kathaṁ no abhivādeyya, abhivādāpayetha ve; Yaṁ naro hantumiccheyya, taṁ kammaṁ nupapajjati”. “Asassataṁ sassataṁ nu tavayidaṁ, Iddhī jutī balavīriyūpapatti; Pucchāmi taṁ nāgakaññetamatthaṁ, Kathaṁ nu te laddhamidaṁ vimānaṁ.