“Nāhaṁ akāmā dāsimpi, araññaṁ netumussahe; Sace icchati anvetu, sace nicchati acchatu”. Tato suṇhaṁ mahārājā, yācituṁ paṭipajjatha; “Mā candanasamācāre, rajojallaṁ adhārayi. Mā kāsiyāni dhāretvā, kusacīraṁ adhārayi; Dukkho vāso araññasmiṁ, mā hi tvaṁ lakkhaṇe gami”. Tamabravi rājaputtī, maddī sabbaṅgasobhanā; “Nāhaṁ taṁ sukhamiccheyyaṁ, yaṁ me vessantaraṁ vinā”. Tamabravi mahārājā, sivīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano; “Iṅgha maddi nisāmehi, vane ye honti dussahā. Bahū kīṭā paṭaṅgā ca, makasā madhumakkhikā; Tepi taṁ tattha hiṁseyyuṁ, taṁ te dukkhataraṁ siyā. Apare passa santāpe, nadīnupanisevite; Sappā ajagarā nāma, avisā te mahabbalā. Te manussaṁ migaṁ vāpi, api māsannamāgataṁ; Parikkhipitvā bhogehi, vasamānenti attano. Aññepi kaṇhajaṭino, acchā nāma aghammigā; Na tehi puriso diṭṭho, rukkhamāruyha muccati. Saṅghaṭṭayantā siṅgāni, tikkhaggātippahārino; Mahiṁsā vicarantettha, nadiṁ sotumbaraṁ pati.