“Alampāno hi nāgena, mamaṁ abhijigīsati; Ahaṁ maṇḍūkachāpiyā, ḍaṁsayissāmi brāhmaṇaṁ. Taṁ tvaṁ daṭṭhuṁ mahārāja, ajja raṭṭhābhivaḍḍhana; Khattasaṅghaparibyūḷho, niyyāhi ahidassanaṁ”. “Neva taṁ atimaññāmi, sippavādena māṇava; Atimattosi sippena, uragaṁ nāpacāyasi”. “Ahampi nātimaññāmi, sippavādena brāhmaṇa; Avisena ca nāgena, bhusaṁ vañcayase janaṁ. Evañcetaṁ jano jaññā, Yathā jānāmi taṁ ahaṁ; Na tvaṁ labhasi ālampa, Bhusamuṭṭhiṁ kuto dhanaṁ”. “Kharājino jaṭī dummī, ditto parisamāgato; Yo tvaṁ evaṁ gataṁ nāgaṁ, aviso atimaññasi. Āsajja kho naṁ jaññāsi, puṇṇaṁ uggassa tejaso; Maññe taṁ bhasmarāsiṁva, khippameso karissati”. “Siyā visaṁ siluttassa, deḍḍubhassa silābhuno; Neva lohitasīsassa, visaṁ nāgassa vijjati”. “Sutametaṁ arahataṁ, saññatānaṁ tapassinaṁ; Idha dānāni datvāna, saggaṁ gacchanti dāyakā; Jīvanto dehi dānāni, yadi te atthi dātave. Ayaṁ nāgo mahiddhiko, tejassī duratikkamo; Tena taṁ ḍaṁsayissāmi, so taṁ bhasmaṁ karissati”.