Asammodiyampi vo assa, accantaṁ mama kāraṇā; Sivīhi bhaṇḍanañcāpi, viggaho me na ruccati. Athassa bhaṇḍanaṁ ghoraṁ, sampahāro anappako; Ekassa kāraṇā mayhaṁ, hiṁseyya bahuko jano. Paṭiggahitaṁ yaṁ dinnaṁ, sabbassa agghiyaṁ kataṁ; Avaruddhasi maṁ rājā, vaṅkaṁ gacchāmi pabbataṁ; Okāsaṁ sammā jānātha, vane yattha vasāmase”. “Taggha te mayamakkhāma, yathāpi kusalā tathā; Rājisī yattha sammanti, āhutaggī samāhitā. Esa selo mahārāja, pabbato gandhamādano; Yattha tvaṁ saha puttehi, saha bhariyāya cacchasi”. Taṁ cetā anusāsiṁsu, assunettā rudammukhā; “Ito gaccha mahārāja, ujuṁ yenuttarā mukho. Atha dakkhisi bhaddante, vepullaṁ nāma pabbataṁ; Nānādumagaṇākiṇṇaṁ, sītacchāyaṁ manoramaṁ. Tamatikkamma bhaddante, atha dakkhisi āpagaṁ; Nadiṁ ketumatiṁ nāma, gambhīraṁ girigabbharaṁ. Puthulomamacchākiṇṇaṁ, supatitthaṁ mahodakaṁ; Tattha nhatvā pivitvā ca, assāsetvā saputtake.